اعتراضیه ای از سوی استاد مضراب نمکی

کی می گه موسیقی ایرانی غم انگیزه؟

چند وقته از گوشه و کنار می شنفم که می گن موسیقی ایرانی غم انگیزه و از اینجور حرفا. آخه به چه زبونی بگم، این موسیقی غمگین نیست. اگه غمگین شنیده می شه، به خاطر اینه که از آلات موسیقی استفاده می کنن. می دونید که بهترین صدا، صدای طبیعیه. هم گوش نوازه و هم حلال. اتفاقاً موسیقی طبیعی خیلی هم شاد و فرح بخشه. غمگینی و غم انگیزی مال تار و سه تار و کمانچه و تنبکه! اگه قبول ندارین به این نمونه منحصر به فرد نیگاه کنین و حظ ببرین.

 مشنگ

موسیقی شاد بدون ساز را ببینین و بشنفین

 

ببینین چقدر شادی آوره. طرف فقط با اتکا به قوای بدنیه و لوازم ابتدایی زندگی مثل سطل ماست و غیره تولید موسیقی می کنه. همه اش هم شاده. یه جو غم توش پیدا نمی شه. یعنی چی که هر کی یه ساز به دست می گیره و دل خلق الله را به درد می آره؟ مگه تو این مملکت غم و غصه کمه که ساز می زنین؟ تازه دشمن تراشی هم می کنین. یه عده می گن حرومه. یه عده می گن حلاله. یه عده هم موندن توش که بالاخره حلاله یا حرومه! خدا را خوش نمی آد. وقتی بدون ساز می شه دلا را شاد کرد، واسه چی ساز کوک می کنین و آهنگ غم تحویل می دین؟ مگه ملت به شما مطرب جماعت بدهکارن؟ اگه هموطنتونو قبول ندارین، از این هنرمند افغانی یاد بگیرین که با الگوبرداری درست از هنر ایران زمین جماعتی را به وجد می آره.

 

الگو برداری یه افغانی از هنرمندای وطنی را ببینین